Bursztynowe sny nad Bałtykiem

(Zwrotka 1)
Gdzieś tam, gdzie wiatr szumi w drzewach nadbrzeżnych,
A echo Katedry w ciszy się niesie,
Rozkwita miłość, jak kwiaty w ogrodach,
W tym mieście, co kiedyś Królewskim się zwie.
Königsberg, Kaliningrad – wspomnienia tkane,
W kamieniach ulic, w murach historii.
Tu serca nasze odnalazły przystanie,
Wśród szeptów fal i morskiej euforii.

(Refren)
Och, Bałtyku mój, szmaragdowy i senny,
Twoje fale niosą opowieści o nas.
A każdy promień słońca, tak promienny,
Oprawia w złoto nasz miłosny czas.
I bursztyn, ciepły, skarb twoich głębin,
Jak nasze uczucie, co w sercach się tli.
W twoim blasku widzę przyszłość i płomień,
Co nigdy nie zgaśnie, bo jesteś Ty.

(Zwrotka 2)
Pamiętam spacery, gdy księżyc malował
Srebrem latarnie i ścieżki nad wodą.
Twój uśmiech, jak promyk, co mrok rozświetlał,
Zatopiony w chwili, w słodkim ogrodzie.
Tu każdy zakątek ma swoją melodię,
Od Zamku Krzyżackiego po starą latarnię.
I choć czas płynie, jak rzeka w swym biegu,
Nasza miłość w tym mieście pozostaje na zawsze.

(Refren)
Och, Bałtyku mój, szmaragdowy i senny,
Twoje fale niosą opowieści o nas.
A każdy promień słońca, tak promienny,
Oprawia w złoto nasz miłosny czas.
I bursztyn, ciepły, skarb twoich głębin,
Jak nasze uczucie, co w sercach się tli.
W twoim blasku widzę przyszłość i płomień,
Co nigdy nie zgaśnie, bo jesteś Ty.

(Mostek)
Niech wiatr przynosi zapach morskiej soli,
A szum fal kołysze marzenia o nas.
W tym miejscu, gdzie historia krąży w nas,
Odnaleźliśmy siebie, bez żadnych przeszkód.

(Refren)
Och, Bałtyku mój, szmaragdowy i senny,
Twoje fale niosą opowieści o nas.
A każdy promień słońca, tak promienny,
Oprawia w złoto nasz miłosny czas.
I bursztyn, ciepły, skarb twoich głębin,
Jak nasze uczucie, co w sercach się tli.
W twoim blasku widzę przyszłość i płomień,
Co nigdy nie zgaśnie, bo jesteś Ty.

(Outro)
Bursztynowy blask, miłość nad Bałtykiem,
W Kaliningradzie, w Kőnigśbergu – na zawsze.
Ty i ja, i morze, i ten bursztynowy szept,
Nasza miłość trwa, w tym pięknym świecie.

(Refren)
Och, Bałtyku mój, szmaragdowy i senny,
Twoje fale niosą opowieści o nas.
A każdy promień słońca, tak promienny,
Oprawia w złoto nasz miłosny czas.
I bursztyn, ciepły, skarb twoich głębin,
Jak nasze uczucie, co w sercach się tli.
W twoim blasku widzę przyszłość i płomień,
Co nigdy nie zgaśnie, bo jesteś Ty.